Ile kosztuje remont kuchni w 2026? Realne widełki i pułapki budżetu

Od czego zależy koszt remontu kuchni w 2026 roku?

Koszt remontu kuchni w 2026 roku jest sumą wielu składowych: stanu wyjściowego pomieszczenia, standardu wykończenia, zakresu prac, cen materiałów i robocizny oraz tego, jak bardzo angażujesz się samodzielnie. Różnice między „odświeżeniem” a generalnym remontem z przenoszeniem instalacji potrafią sięgać kilkuset procent.

Szacując budżet, lepiej posługiwać się widełkami niż pojedynczą kwotą. Nawet dobrze zaplanowany remont kuchni potrafi podrożeć o 10–20% w trakcie prac – pojawiają się niespodzianki typu krzywe ściany, zniszczone instalacje, konieczność poziomowania podłogi czy dopłaty do transportu i montażu.

Realne wydatki w 2026 roku dla przeciętnej kuchni w bloku (ok. 7–9 m²) wahają się zwykle w granicach:

• niskobudżetowy remont odświeżający (bez przeróbek instalacji): ok. 8 000–18 000 zł,
• średni standard (meble na wymiar, nowe AGD, częściowa zmiana instalacji): ok. 25 000–45 000 zł,
• wysoki standard (skomplikowana zabudowa, droższe materiały, solidne AGD): od 45 000 zł wzwyż.

Kluczowe jest jednak zrozumienie, z czego wynikają te kwoty. Im lepiej rozłożysz budżet na elementy składowe, tym mniejsze ryzyko, że w połowie prac zabraknie środków na dokończenie kuchni.

Typowe widełki cenowe remontu kuchni w 2026

Żeby rozmawiać o kosztach remontu kuchni, trzeba określić chociaż przybliżony standard i zakres prac. Inaczej liczy się prostą zmianę szafek i płytek, a inaczej kompleksową przebudowę z przenoszeniem ścian, instalacji, montażem wentylacji i rekuperacji.

Orientacyjne poziomy budżetu – trzy scenariusze

Poniżej zestawiono trzy orientacyjne scenariusze dla kuchni ok. 8 m² w 2026 roku. To nie jest cennik, ale punkt odniesienia do planowania.

Jeżeli kuchnia jest większa (12–15 m²), ma wyspę, dużo zabudowy lub nietypowy kształt, każdy z tych poziomów budżetu zwykle rośnie o około 20–40%.

Największe „pożeracze” budżetu w remontach kuchni

Koszt remontu kuchni w 2026 roku zależy w dużej mierze od kilku drogich elementów. To na nich możesz najwięcej zaoszczędzić albo… najłatwiej przesadzić.

• Zabudowa meblowa – szczególnie przy meblach na wymiar, z dużą ilością szafek wysokich, szuflad i systemów cargo.
• Blat i okładzina ściany – spiek, kamień naturalny czy konglomerat potrafią pochłonąć kilka–kilkanaście tysięcy złotych.
• AGD – nawet przy średniej półce cenowej na sześć–siedem urządzeń wychodzi istotna suma.
• Przeróbki instalacji (prąd, gaz, woda, kanalizacja) – często konieczne, jeśli zmienia się układ kuchni lub dokłada sprzętów.
• Robocizna – szczególnie przy skomplikowanych pracach: elektryka, gaz, montaż mebli, kamieniarski.

Kiedy remont kuchni kosztuje „podejrzanie tanio”?

Niskie oferty kuszą, ale zwykle wiążą się z kompromisami. Zejście z ceny najczęściej wynika z:

• korzystania z najtańszych materiałów (słabe okucia, niska jakość płyt, tanie AGD),
• braku przygotowania ścian i podłoża (kładzenie nowych płytek na słabym podkładzie),
• pomijania części prac (np. brak wymiany instalacji elektrycznej przy dużym obciążeniu),
• pracy bez umowy, bez gwarancji, bez nadzoru.

Kuchnia zrobiona „po kosztach” potrafi po 2–3 latach wymagać kolejnych ingerencji: wymiany zawiasów, regulacji frontów, naprawy przecieków czy poprawiania elektryki. To generuje dodatkowe, rozproszone w czasie koszty, których nie widać przy pierwszym porównaniu ofert.

Struktura kosztów: na co realnie wydasz pieniądze?

Trudno zarządzać budżetem kuchni, jeśli patrzy się tylko na jedną łączną kwotę. Rozłożenie remontu na części pozwala uniknąć sytuacji, w której wydajesz połowę pieniędzy na same meble, a potem brakuje środków na AGD czy robociznę.

Najważniejsze kategorie wydatków w remoncie kuchni

Przy remoncie kuchni w 2026 roku większość budżetu rozkłada się między kilka głównych grup kosztów:

• Przygotowanie pomieszczenia – demontaż starych mebli, skuwanie płytek, wywóz gruzu, ewentualne przeróbki ścian.
• Instalacje – elektryczna, wodno-kanalizacyjna, gazowa, wentylacja.
• Wykończenie ścian i podłóg – płytki, panele winylowe, gładzie, malowanie, listwy.
• Zabudowa meblowa – korpusy, fronty, okucia, systemy cargo, szkło, elementy dekoracyjne.
• Blaty i okładzina ściany – laminat, drewno, kompozyt, kamień, spiek, szkło, płyty wielkoformatowe.
• AGD – sprzęt wolnostojący i w zabudowie, okap, zlew, bateria, akcesoria.
• Oświetlenie – oprawy sufitowe, podszafkowe, ozdobne, osprzęt elektryczny.
• Robocizna i nadzór – ekipy budowlane, monterzy, elektrycy, gazownicy, ewentualnie projektant.

Przykładowy podział budżetu w procentach

W typowym remoncie kuchni o średnim standardzie, łączna kwota rozchodzi się mniej więcej tak:

Jeśli planujesz remont na poziomie np. 35 000 zł i rozsądnie przyjmiesz, że meble z blatami pochłoną ok. 40% budżetu, od razu wiesz, że szukasz rozwiązań za ok. 14 000 zł, a nie za 25 000 zł. Takie ramy porządkują decyzje i ułatwiają rozmowy z wykonawcami i stolarzem.

Co zwykle „wypada” z budżetu jako pierwsze?

Gdy brakuje środków, inwestorzy najczęściej rezygnują z:

• projektu wnętrza lub projektu technologicznego kuchni,
• lepszej klasy okuć (szuflady z pełnym wysuwem, cichy domyk, systemy cargo),
• droższego blatu i wyboru okładziny ściennej,
• dodatkowego oświetlenia (np. listwy LED, lampy nad wyspą),
• części zabudowy pod sam sufit.

Osłabienie tych elementów często skraca żywotność kuchni albo obniża komfort jej użytkowania. Np. tanie okucia potrafią „zawdzięczyć” Ci odpadnięty front szuflady po kilku latach, podczas gdy meble stoją na swoim miejscu.

Koszty robocizny przy remoncie kuchni 2026

Robocizna to element, który w 2026 roku nadal drożeje w stosunku do lat poprzednich. Wykwalifikowani fachowcy – szczególnie elektrycy, hydraulicy, stolarze czy płytkarze – rzadko schodzą z ceny, bo mają pełne terminarze. Za to tanie ekipy często oszczędzają na jakości i czasie poświęconym na detale.

Przedział cenowy usług remontowych w kuchni

Ceny robocizny w remontach kuchni zwykle zależą od regionu Polski, wielkości miasta i stopnia skomplikowania projektu. Poniżej orientacyjne stawki za poszczególne etapy prac (dla 2026 roku, brutto, bez materiałów):

Kompleksowy remont kuchni, z pełną wymianą instalacji, przygotowaniem ścian i podłóg oraz montażem mebli, w przeciętnej wielkości mieście, to zwykle koszt 5 000–12 000 zł robocizny. W dużych miastach, przy wymagającej zabudowie, łączna robocizna potrafi przekroczyć 15 000 zł.

Czynniki podbijające koszt robocizny

Koszty pracy rosną, gdy kuchnia wymaga ponadstandardowych działań. Najczęściej wpływa na to:

Dlaczego jedna kuchnia „robi się” miesiąc, a inna trzy tygodnie?

Przy tych samych metrach kwadratowych czas pracy potrafi się różnić nawet dwukrotnie. Wykonawcy w wycenie biorą pod uwagę nie tylko zakres, ale też logistykę i ryzyko.

• Dostęp do pomieszczenia – 4. piętro bez windy, brak miejsc parkingowych czy ograniczone godziny pracy w budynku biurowo-mieszkalnym automatycznie podbijają koszt.
• Stan zastany – krzywe ściany, wilgoć, stare tynki gipsowo-wapienne wymagają dodatkowego czasu na przygotowanie, a więc i pieniędzy.
• Koordynacja kilku ekip – im więcej branż (hydraulik, elektryk, gazownik, stolarz, kamieniarz), tym więcej „pustych przebiegów” między wejściem kolejnych ekip.
• Nietypowe rozwiązania – łuki, skosy, wnęki, zabudowa pod sam sufit z obniżanym gzymsem, frezowane fronty, płytki w jodełkę – wszystko, co wymaga więcej docinek i dopasowań, kosztuje więcej.
• Termin „na wczoraj” – praca w nadgodzinach, w weekendy lub „wciśnięcie” zlecenia między inne z reguły ma swoją cenę.

Jak negocjować z wykonawcą, żeby realnie obniżyć koszt?

Najłatwiej zejść z ceny nie „na słowo honoru”, ale przez modyfikację zakresu. Kilka sposobów, które w praktyce działają lepiej niż twarde targowanie:

• Rozdzielenie etapów – zamiast jednego dużego kontraktu, osobno zlecasz demontaż, instalacje, wykończeniówkę i montaż mebli. Możesz wtedy dobrać różne ekipy pod różne budżety.
• Uproszczenie detali – rezygnacja z płytek po sufit na wszystkich ścianach, mniej skomplikowany wzór, brak gzymsów czy listew profilowych potrafi realnie obniżyć koszt robocizny.
• Przygotowanie części prac samodzielnie – demontaż, zrywanie paneli, zeskrobanie starych silikonów. Dla ekipy to najmniej opłacalne godziny, dla Ciebie – największa szansa na oszczędność, o ile wiesz, co robisz.
• Ustalenie elastycznego terminu – jeśli wykonawca nie musi „przestawiać” całego grafiku, często jest bardziej skłonny do drobnego zejścia z ceny.

Czyste „proszę taniej, bo tak” rzadko działa. Bardziej uczciwe (i skuteczne) jest: „Co możemy uprościć, żeby zejść o 2–3 tysiące z całości?” – wtedy doświadczony fachowiec sam wskaże punkt, w którym da się ciąć koszty bez dramatu.

Koszt mebli kuchennych w 2026: gotowe zestawy vs. zabudowa na wymiar

Meble to największa pozycja budżetu, więc tu najłatwiej „przestrzelić” albo rozsądnie przyciąć koszt. Różnice między kuchnią z sieciówki a stolarzem potrafią być kilkukrotne – ale i efekty oraz trwałość są różne.

Gotowe zestawy i moduły z marketów

Rozwiązanie najtańsze na starcie i najbardziej ograniczające w dopasowaniu.

• Cena: proste zestawy zaczynają się od kilku tysięcy złotych za kompletną zabudowę dolną i górną (bez AGD). Przy większej kuchni i lepszej linii potrafią dojść do kilkunastu tysięcy.
• Wymiary: standardowe szerokości (np. 40, 60, 80 cm), co często zostawia „martwe” przestrzenie lub wymaga docinania zaślepek.
• Jakość: poprawna przy rozsądnym użytkowaniu, ale okucia i zawiasy z niższej półki szybciej się zużywają.
• Montaż: część sklepów oferuje montaż za dodatkową opłatą, ale wiele osób decyduje się na samodzielne składanie, żeby oszczędzić.

Dobrze zaprojektowana kuchnia modułowa z sieciówki potrafi stać 8–10 lat bez awarii. Kluczem jest prawidłowy montaż i nieoszczędzanie na blacie oraz okuciach, jeśli jest taka opcja dopłaty.

Zabudowa na wymiar od stolarza

Rozwiązanie droższe, ale dające pełne dopasowanie i większą kontrolę nad jakością.

• Cena: w 2026 roku realistyczne widełki dla kuchni 7–9 m² to zwykle od kilkunastu do kilkudziesięciu tysięcy złotych za meble z montażem (bez AGD i blatów kamiennych).
• Materiały: płyty laminowane, MDF lakierowany, fornir, lite drewno, różne standardy obrzeży i okuć – każdy wybór ma swoje konsekwencje cenowe.
• Projekt: stolarz często pomaga w rozplanowaniu, ale nie zawsze jest to pełnoprawny projekt wnętrza. Szczegółowe rysunki techniczne bywają dodatkowo płatne.
• Elastyczność: wykorzystanie każdego centymetra, nietypowe szerokości, niestandardowe wysokości, zabudowa pod sufit lub wokół okna.

Różnica między tańszą a droższą ofertą stolarza bardzo często wynika z okuć (szuflady, zawiasy, systemy cargo) i wykończenia frontów, a nie tylko „marży wykonawcy”.

Z czego wynikają różnice w cenie mebli?

Przy dwóch wizualnie podobnych zestawach mebli możesz mieć nawet 30–40% różnicy w wycenie. Najczęstsze powody:

• Okucia – szuflady z pełnym wysuwem i cichym domykiem vs. najprostsze prowadnice rolkowe; zawiasy z hamulcem vs. podstawowe „klik–klak”.
• Fronty – laminat, foliowany MDF, lakier mat/połysk, fornir, lite drewno. Lakier czy fornir przy dużej kuchni potrafią podnieść koszt o kilka tysięcy.
• Korpusy – grubość płyty (16 vs 18 mm), rodzaj obrzeża (cienkie vs grubsze ABS), jakość laminatu.
• Systemy wewnętrzne – cargo, magic corner, podnośniki do klap, wkłady organizacyjne. Każdy „bajer” to zwykle kilkaset złotych więcej.

Jeśli trzeba ciąć koszt, lepiej uprościć systemy wewnętrzne i część frontów, a nie schodzić do zupełnie najtańszych okuć, które szybko się rozregulują.

Blaty kuchenne i okładziny ścienne: ile naprawdę kosztują?

Blat i ściana nad nim to część kuchni, która zbiera najwięcej „ciosów” – krojenie, gorące garnki, tłuszcz, wilgoć. Oszczędności w tym miejscu bardzo szybko wychodzą w użytkowaniu.

Blaty laminowane

Najpopularniejszy wybór w średnich budżetach.

• Cena materiału: od kilkudziesięciu do ponad stu złotych za metr bieżący blatu (bez obróbki).
• Obróbka i montaż: wycięcia otworów pod zlew i płytę, łączenia, dopasowanie przy ścianach – zwykle kilka–kilkanaście stówek za całość przy niewielkiej kuchni.
• Wytrzymałość: dobra na temperaturę codzienną, słabsza na długotrwałe zalania krawędzi i kontakt z bardzo gorącymi naczyniami.

Przy ograniczonym budżecie lepiej wybrać dobry laminat i prosty wzór niż bardzo tani, jasny blat, na którym szybko będzie widać pęcznienie i zarysowania.

Blaty z drewna

Wyglądają ciepło i naturalnie, ale wymagają świadomego użytkownika.

• Cena: drewno klejone zwykle jest droższe od laminatu, a tańsze od kamienia; koszt zależy od gatunku i grubości.
• Pielęgnacja: konieczność regularnej olejowania lub lakierowania, większa wrażliwość na wodę i punktowe uderzenia.
• Ograniczenia: w strefach mokrych i przy zmywarce trzeba pilnować szczelności połączeń.

Blaty kamienne, kompozytowe i spieki

Górna półka cenowa, ale też najwyższa odporność.

• Cena: materiał plus obróbka i montaż to już wydatek liczony w kilku–kilkunastu tysiącach złotych przy standardowej kuchni.
• Wytrzymałość: świetna odporność na temperaturę, zarysowania i wodę (choć nie każdy kamień zniesie wszystkie środki chemiczne).
• Waga: wymaga solidnych korpusów i dobrego montażu; często dochodzą koszty wyniesienia i specjalistycznej ekipy kamieniarskiej.

Przy ograniczonym budżecie nie ma sensu udawać kamienia za wszelką cenę. Lepiej połączyć porządny laminat z neutralnymi płytkami niż kupić najtańszy „kamień” o dyskusyjnej jakości montażu.

Ściana nad blatem: płytki, szkło, płyty wielkoformatowe

Kilka rozwiązań, które dominują w kuchniach w 2026 roku:

• Płytki ceramiczne – klasyka. Koszt zależy od formatu i wzoru. Same płytki mogą być relatywnie tanie, ale trudne ułożenie (jodełka, mozaika) szybko podbija robociznę.
• Szkło hartowane – łatwe w utrzymaniu w czystości, szczególnie przy kuchni gazowej. Droższe w zakupie i montażu, wymaga dokładnych pomiarów po zamontowaniu mebli i blatu.
• Płyty wielkoformatowe / spieki – pozwalają mieć minimalną ilość fug. Sam materiał i montaż są jednak jedną z droższych opcji.
• Laminat lub płyta meblowa na ścianie – najtańsza opcja, ale mniej odporna na intensywną pracę przy kuchence i zlewie, jeśli nie jest dobrze zabezpieczona.

AGD w 2026: gdzie oszczędzić, a gdzie lepiej dopłacić?

Sprzęt kuchenny to łatwy obszar do „polowania na promocje”, ale też częste źródło rozczarowań po kilku latach. Cenę podbija marka, funkcje i sposób zabudowy.

Sprzęt wolnostojący vs. w zabudowie

AGD w zabudowie zwykle jest droższe od porównywalnych modeli wolnostojących. Różnice widać najbardziej przy:

• piekarnikach i płytach – zabudowa w słupku i płyta zlicowana z blatem wymagają lepszego planu instalacji oraz dodatkowych prac przy montażu,
• lodówkach – lodówka do zabudowy często ma mniejszą pojemność przy wyższej cenie niż wolnostojąca.

Zmywarka czy okap w zabudowie to już standard – tu „ucieczka” w wolnostojące wersje rzadko ma sens estetyczny i funkcjonalny.

Na jakich funkcjach AGD naprawdę korzystasz?

Przy wyborze sprzętu pomaga uczciwa odpowiedź na pytanie: jak gotujesz na co dzień. Przykład:

• Gotujesz rzadko – piekarnik z podstawowym zestawem funkcji, zmywarka średniej klasy, płyta 4-polowa zupełnie wystarczą.
• Gotujesz codziennie – sens mają lepsze prowadnice w piekarniku, porządny okap o dużej wydajności i cicha zmywarka.

Lepsze AGD to niekoniecznie dotykowy panel i kolorowy wyświetlacz, ale solidne wnętrze, wygodne prowadnice, prosty serwis i rozsądna gwarancja.

Gdzie lepiej nie szukać najniższej ceny?

W praktyce najbardziej bolesne cięcia budżetu przy AGD to:

• okap – za słaby i głośny po roku będzie Cię irytował codziennie; przy otwartej kuchni na salon różnica jakości jest mocno odczuwalna,
• zmywarka – tanie modele bywają hałaśliwe i mają słabsze systemy suszenia, co w małych mieszkaniach tworzy dodatkową wilgoć,
• płyta indukcyjna – najtańsze konstrukcje mają słabe sterowanie i potrafią „wariować” przy kilku polach naraz.

Jak ułożyć realny budżet remontu kuchni w 2026?

Plan finansowy, który faktycznie „trzyma się kupy”, nie składa się z jednej kwoty na końcu. Potrzebne są przynajmniej trzy poziomy szczegółowości.

Krok 1: określ docelowy pułap z buforem

Najpierw ustal widełki, w których chcesz się zmieścić (np. 30–40 tys. zł) i od razu załóż bufor na nieprzewidziane wydatki – zwykle 10–15% całości. Ten bufor nie jest po to, żeby go „na pewno wydać”, tylko żeby nie zatrzymać remontu przy pierwszej niespodziance (pęknięty pion, konieczność dodatkowego zabezpieczenia ścian, wymiana grzejnika).

Krok 2: rozpisz budżet na kategorie

Na bazie wcześniejszej struktury podziel kwotę na:

• instalacje i prace przygotowawcze,
• wykończenie (płytki, podłoga, malowanie),
• meble i blaty,

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Ile kosztuje remont kuchni 8 m² w 2026 roku?

Dla przeciętnej kuchni w bloku o powierzchni ok. 7–9 m² w 2026 roku możesz przyjąć następujące widełki:

• remont budżetowy, głównie odświeżenie bez przeróbek instalacji: ok. 8 000–18 000 zł,
• standard średni, meble na wymiar i częściowa wymiana instalacji: ok. 25 000–45 000 zł,
• standard wysoki, dobre materiały i pełna wymiana instalacji: od ok. 45 000 zł w górę.

Im więcej zmian w układzie kuchni i im wyższy standard materiałów, tym bliżej górnej granicy lub powyżej tych kwot.

Od czego najbardziej zależy koszt remontu kuchni?

Najmocniej na koszt wpływa zakres prac oraz standard wybranych materiałów. Remont ograniczony do wymiany frontów, blatów i płytek będzie dużo tańszy niż generalny remont z przenoszeniem instalacji, wyburzeniami i pełną przebudową układu.

Duże znaczenie mają też ceny robocizny w Twojej okolicy oraz to, czy część prac (np. demontaż, malowanie) wykonasz samodzielnie. Różnice w jakości mebli, blatów i AGD potrafią zmienić budżet o kilkanaście–kilkadziesiąt procent.

Jak zaplanować budżet na remont kuchni, żeby nie zabrakło pieniędzy?

Zamiast zakładać jedną kwotę, lepiej myśleć w widełkach i od razu doliczyć 10–20% rezerwy na niespodzianki (krzywe ściany, problemy z instalacją, dopłaty do transportu). Pomaga też podział na kategorie wydatków: meble z blatami, AGD, instalacje, wykończenie, robocizna, projekt.

Przykładowo przy budżecie 35 000 zł możesz przyjąć, że 30–45% pochłoną meble z blatami, 15–30% AGD, 10–20% instalacje, a 15–25% robocizna. Dzięki temu od razu widzisz, na jakim poziomie cenowym powinieneś szukać mebli czy sprzętu.

Co najbardziej „pożera” budżet przy remoncie kuchni?

Największe pozycje kosztowe to zazwyczaj:

• zabudowa meblowa, zwłaszcza na wymiar z szufladami, cargo i wysoką zabudową,
• blaty i okładzina ściany, szczególnie ze spieku, kamienia czy kompozytu,
• AGD – kilka urządzeń nawet ze średniej półki daje dużą sumę,
• przeróbki instalacji elektrycznej, wodnej i gazowej przy zmianie układu,
• robocizna fachowców (stolarz, elektryk, hydraulik, płytkarz).

Świadome decydowanie, na czym oszczędzasz, a na czym nie, jest kluczowe, żeby nie przepłacić tam, gdzie nie ma to sensu, i nie „przyciąć” w miejscach, które później zemszczą się awariami.

Kiedy oferta remontu kuchni jest podejrzanie tania?

Oferta powinna wzbudzić czujność, jeśli jest wyraźnie niższa od kilku innych wycen. Zwykle oznacza to użycie najtańszych materiałów (słabe okucia, płyty, tanie AGD), pomijanie przygotowania podłoża lub rezygnację z niektórych prac, np. koniecznej wymiany instalacji.

Ryzykownym sygnałem jest też praca bez umowy i bez gwarancji. Taki „tani remont” często po 2–3 latach generuje kolejne koszty napraw – od regulacji frontów i wymiany zawiasów po poprawki elektryki czy uszczelnianie zlewu.

Czy opłaca się oszczędzać na projekcie kuchni i okuciach meblowych?

Na pierwszy rzut oka projekt wnętrza czy droższe okucia wydają się łatwym miejscem do cięcia kosztów, dlatego wiele osób z nich rezygnuje. W praktyce brak dobrego projektu zwiększa ryzyko błędów funkcjonalnych, kolizji instalacji i konieczności przeróbek w trakcie prac.

Oszczędzanie na okuciach (szuflady, zawiasy, systemy cargo) zwykle skraca żywotność mebli. Tanie prowadnice i zawiasy szybciej się zużywają, rozregulowują, a fronty zaczynają opadać lub się obijać. Przy kuchni „na lata” lepiej przyciąć budżet w mniej newralgicznych miejscach, jak np. dekoracyjne oświetlenie czy część zabudowy pod sam sufit.

Jak zmienia się koszt remontu, jeśli kuchnia jest większa lub ma wyspę?

Przy większej kuchni, np. 12–15 m², z wyspą albo nietypowym kształtem, każdy z poziomów budżetu (budżetowy, średni, wysoki) zazwyczaj rośnie o około 20–40%. Wynika to z większej liczby szafek, dłuższych blatów, większej ilości płytek oraz często rozbudowanej instalacji.

Jeśli planujesz wyspę, dolicz dodatkowe koszty instalacji (prąd, czasem woda i kanalizacja w podłodze) oraz mocniejszego okapu czy wentylacji, co może podnieść budżet o kolejne kilka tysięcy złotych.

Najważniejsze punkty

• Koszt remontu kuchni w 2026 roku zależy głównie od stanu wyjściowego, zakresu prac (odświeżenie vs generalny remont), standardu wykończenia oraz tego, ile prac wykonasz samodzielnie.
• Dla kuchni ok. 7–9 m² realne widełki to: 8 000–18 000 zł (remont budżetowy), 25 000–45 000 zł (standard średni) oraz od 45 000 zł wzwyż (wysoki standard), przy czym większe kuchnie zwykle podnoszą koszt o 20–40%.
• Największe „pożeracze” budżetu to: zabudowa meblowa (zwłaszcza na wymiar), blaty i okładziny ścienne z droższych materiałów, komplet AGD, przeróbki instalacji oraz robocizna specjalistów.
• Nawet dobrze zaplanowany remont potrafi zdrożeć w trakcie prac o 10–20% z powodu niespodzianek typu krzywe ściany, zniszczone instalacje czy dodatkowe koszty transportu i montażu – warto mieć rezerwę finansową.
• Podejrzanie niska cena remontu zwykle oznacza kompromisy: najtańsze materiały, pomijanie przygotowania podłoża, rezygnację z koniecznych przeróbek instalacji oraz pracę bez umowy i gwarancji, co często skutkuje drogimi poprawkami po 2–3 latach.
• Świadome rozbicie budżetu na kategorie (przygotowanie pomieszczenia, instalacje, wykończenie, meble, blaty, AGD, oświetlenie, robocizna) pomaga uniknąć sytuacji, w której zbyt duża część środków idzie na jeden element kosztem pozostałych.

Następne kroki w tym temacie:

• 

  Czy warto korzystać z generalnego wykonawcy?

• 

  Krzywe narożniki i listwy – typowa fuszerka

• 

  Jak poradzić sobie z krzywymi ścianami i podłogami?

• 

  Jakie przepisy obowiązują przy remoncie kuchni w bloku?

• 

  Remont starej kuchni w bloku z wielkiej płyty

• 

  Porównanie cen rynkowych robocizny – ile kosztuje co?